niedziela, 23 października 2016
monster
czwartek, 1 września 2016
solitudinem
Zakochałem się w kobiecie bez ambicji.
Najwidoczniej, miłości też nie było dane mi zrozumieć.
niedziela, 31 lipca 2016
124
Znów padało. Bardzo chciałem móc pomyśleć o deszczu jak bohaterzy z moich książek. Że kocham oglądać go zza szyby przy kubku gorącej herbaty, czy stać na dworze i czuć jak krople zmywają ze mnie wszystkie grzechy. Aktualnie? Deszcz był dla mnie jedynie momentem kiedy ubierałem najgorsze buty wychodząc z domu bo szkoda mi było jakichkolwiek lepszych. Stałem przed tym zakichanym przystankiem pełnym ludzi i mokłem. Moja skarpetka była coraz bardziej mokra przez dziurę obok sznurówek starych trampek. Odetchnąłem ciężko. Jakiś dzieciak w kaloszach zaczął skakać po kałużach i chlapać na moje spodnie. Ubrałem najciemniejsze nie przewidując, że brązowe plamy będą jeszcze gorzej się na nich komponować. Przewrócił się na twarz co wywołało u mnie satysfakcje, i chociaż pomogłem mu wstać z wyrazem twarzy pełnym współczucia to tak na prawdę czekałem aż kolejny raz zacznie płakać. Najwidoczniej chęć do pozostania romantycznym bohaterem oddalała sie coraz bardziej. Chciałem zmycia grzechów, a jedyne co dostałem to ich odkrycie. Na herbate w sumie też miałem ochote...
niedziela, 12 czerwca 2016
cogitatio
środa, 11 maja 2016
Circulum
niedziela, 1 maja 2016
Mediocritatem
środa, 9 marca 2016
potestatem, donum, stultitia
niedziela, 21 lutego 2016
Medice, cura te ipsum!
czwartek, 10 grudnia 2015
Homo sum humanum
Leżysz w łóżku, chory, zarażony od innego palanta przemienionego. Umierasz sobie powoli w bólu i zastanawiasz się jak możesz to skrócić. W kuchni na dole jest zebranie wdówek i innyh zdesperowanych kobiet, które twoja ciocia udaje, że rozumie, a tak naprawde tylko proponuje kolejnej herbaty, kawy i ciasta, żeby się oddalić od grupy. A ty starasz się zniwelować super moce np. Słuch, ale nie możesz bo jesteś chory. Słuchasz czystego narzekania. To źle, to niedobrze. Wbiegają do domu dzieci jednej z nich, i żadają pieniędzy na lody. Słyszysz ich krzyki jakby stały tuż obok. Tik tak, tik tak. Wyskakujesz przez okno zapominając, że byłeś na piętrze.
wtorek, 13 października 2015
Coccinellidae primum
poniedziałek, 12 października 2015
speculo
środa, 9 września 2015
298392910
czwartek, 2 lipca 2015
Red proditione
Ludzie się zmieniają. Szybko tracą siły, poddają się woli innych, wybierają wygodę. Przekonania stają się tanie, nic nie warte, a sława droga. Czasem to dobrze. Czasem to lepiej. Utopić smutki w kieliszku czerwonej zdrady. By zapomnieć. Jednak łyk za łykiem, a stajemy się bardziej otępiali. Słabi w rozkoszy w końcu trzeźwiejemy.
poniedziałek, 1 czerwca 2015
Od południa do śmierci
Cieszę się, że stało się, jak się stało. Bo co, by było gdyby tego dnia ona nie została sprowadzona? Wcześniej, co gdyby on nie został sprowadzony? Jedyne czego nauczyli mnie rodzice to tyle co: "baw się, bądź sławny, lubiany, najlepszy..." I taki byłem. Lider elity sławniejszy nawet od naszych bliźniaków. Gdyby nie on pewnie nadal chodziłbym z najgłupszą dziewczyną świata, tylko po to, żebyśmy oboje na tym nie stracili.
Głupi przypadek sprawił, że się spotkaliśmy. Ja nienawidziłem udawania kogoś innego, a on najwyraźniej to widział. Dziwie się, że go wtedy nie zabiłem. Wtedy, kiedy śledził w lesie moją przemianę czy kiedy szedł moim tropem. Udawałem, że tego nie widzę. Kto by uwierzył świrowi, którego nikt nie zna z imienia. Nie zrobiłem mu krzywdy, gdyż na to nie zasłużył. Był dobrym człowiekiem. Nasza przyjaźń zaczęła się wtedy, gdy stawałem na szkolnym korytarzu w jego obronie.
A co z nią. Nienawidziłem jej. Miałem uraz do dziewczyn spowodowany ich częstą głupotą. Ale z dnia na dzień wydawała mi się coraz cudowniejsza. Piękniejsza, inteligentniejsza, w pewnym stopniu podobna do mnie. Zła, dobra, sprytna, skryta i otwarta naraz. Co by było gdyby nie ona? Skończyłbym samotnie. Nie w sensie duchowym, tylko w zamkniętej pustce we mnie.
Jest jeszcze trzecia osoba, która znalazła się jak gdyby z pod ziemi. Bez serca, samolubny, chamski, okrutny i najszczerszy przyjaciel jakiego mogłem mieć. Ja zabrałem mu śmierć, a on odebrał mi życie sprawiając, że mogłem w końcu odzyskać spokój.
Trójka ludzi będąca moim przeznaczeniem. Od południa do śmierci.
niedziela, 24 maja 2015
sonitus malaciæ
sobota, 16 maja 2015
Fide et conscientia
Zwariował. Stracił rozum, postradał zmysły. Głupek. Idiota, sam nie wierzę, że jestem w to zamieszany. Postanowił jej szukać. Szukać tej, która była uwięziona! Piekło w porównaniu do tego miejsca było cudowne. Co miałem zrobić, kiedy mnie poprosił? Miałem u niego dług. Jeślibym odmówił złamałbym zasadę lojalności, a jeślibym się zgodził zasadę sumienia.
Sumienie a lojalność.
Sumienie - wiesz, że robi źle, lojalność - obiecałeś mu przy tym pomóc. Nic nie pozwala ci wybrać dobrze.
wtorek, 12 maja 2015
Ego
Przyglądałem się pracom w szpitalu św. Anny. Mało to, sam w nich uczestniczyłem, ale nie dziś. Dziś oglądałem pot ludzi i zmęczenie, zapamiętując zachowania, by nie wyróżniać się w tłumie. W końcu zajęli się czymś, co już dawno powinni zrobić. Wchodzenie do tego budynku było udręką, szczególnie ze względu na to, że leniwe ptaki wiły sobie gniazda w styropianie tuż nad ludzkimi głowami. Nic przyjemnego. W każdym razie, postanowiono styropian zakryć jeszcze plastikowymi listwami, które miały ptakom uniemożliwić dalsze zamieszkiwanie szpitala. Większość z nich uciekła. Jeden jednak został zamknięty. Piszczał, lecz jego jęki były nie do usłyszenia w hałasie budowy. To głupie, bo trafił tam z własnej głupoty. Był mną. Żałosnym, chowającym się w cieniu nikim. Zamkniętym przez swój rozum. Tym, który żyjąc w pokoju zesłał na siebie śmierć..
poniedziałek, 27 kwietnia 2015
Benefactor
To miasto jak żadne miało w sobie, taki urok, w tym, że go nie miało. Z zewnątrz utopia, jednak wewnątrz utopiona resztka jakiejkolwiek przyzwoitości. Byli ludzie, których nie obchodziło gdzie mieszkali, czyli praktycznie cała okolica. Oraz tacy, którzy marzyli jedynie o wyjeździe, na przykład ja. Ale ludzie stąd dzielili się na dwie grupy: zbyt obojętnych na to gdzie się znajdą i tych, którzy mięli tu ochronę dla ich tajemnic. Takie miasteczka były idealne dla przemienionych, huldr, himer... A także fanatyków i dziwaków. Od dwóch miesięcy spotykałem się z tymi zjawiskami. W mieście coraz częściej ginęły osoby, których nienawidziłem. Niezastanawiałoby mnie to, gdyby nie sam fakt, że ciała nigdy nie zostawały odnalezione, oprócz dłoni. Jedno ciało, jedna odnaleziona dłoń. Drugą kończynę za każdym razem gdy ktoś umierał znajdywałem pod łóżkiem. Miałem kogoś , kto niszczył moje problemy nie oczekując niczego w zamian. Dobroczyńcę.
poniedziałek, 13 kwietnia 2015
Salvator
Czasami nie wszystko idzie po naszej myśli. Szukamy winnych, smucimy się, przeżywamy. To dobre. To znaczy u ludzi, bo sam fakt bycia przemienionym wykluczał. Zazdrościłem im. W końcu zamordowałem rodzinę bez zbędnych uczuć. Nie umiałem nikogo obwinić, smucić się czy martwić. Było mi to obojętne. Nadal jest. Ale jeśli mam się wypowiadać na ten temat jestem jak najbardziej za. Czasami przydaje nam się ożywienie. Narzekanie, ból, myślenie, smutek, zamartwiania... Czasami rozumiemy, że jest nam wszystko jedno. Chwila wystarczy, żeby to pojąć. Przez takie sytuacje ludzie upodobniają się do nas. Chcę tego. Moi przyjaciele nie popierają tych idei. Teraz, gdy mogę zmieniać ludzi - chcę tego. Jednak ich zdanie i siła uniemożliwiają tak proste decyzje.
piątek, 27 marca 2015
Cytryna, sól i kawa
Najszybciej ocenić wszystko takim, jakie jest postrzegane. Cytryny - kwaśne, sól - słona, kawa - gorzka. A gdybym powiedział, że zwierzęta chodzące na dwóch łapach piszą, czytają, używają telefonów i komputerów? Smażą jedzenie i budują domy? Kto by mnie wyśmiał? Wszyscy ci, którzy nie są tacy jak ja. Nikt nie potwierdziłby publicznie mojego zdania. A gdybym to udowodnił? Gdybym znalazł potwierdzenie dla tej tezy? Było bowiem kiedyś tak... Jedno drzewo, które było naszym ojcem. Ojcem ludzi i wszystkich żywych istot bez względu czy to człowiek, czy zwierze. Wtedy jeszcze ich serca umieszczone po prawej stronie biły dla pokoju. Aż korzenie stały się słabe i brzoza upadła. Stali przy niej wtedy czterej bracia. Dwa psy i dwóch ludzi. Jedno zwierze uciekło, gdy pień spadał, a za nim pobiegł mężczyzna. Drugiego jednak pień przygniótł i razem z drugim wilkiem wgniótł w ziemię. I nastąpił koniec świata. Został jedynie mężczyzna, zwierze i przemieniony, oraz jedna kobieta i jedna suka, które powstały z korony drzewa. Potomkowie ich zasiedlili ziemię i zostawili takich, jak ja. Zwierzęta i ludzi w jednym ciele.