środa, 11 maja 2016

Circulum

Kiedy bezsilni chcemy poddać się nurtowi zaczynamy od powolnego ciągu rozmyśleń. Stan pierwszy: Co by było gdyby? Mógłbym się zmienić, mógłbym robić coś lepiej, być z siebie bardziej zadowolony... Mija z chwilą kiedy orientujemy się, że życie całym sobą niesie za sobą huragan zabierający wszystkie przyjemności. Kolej na bunt, rozbite szkło, ucieczkę z domu i bieg przez środek miasta w samej bieliźnie. Wolność samą w sobie, nie zobowiązującą do niczego, jedynie beztroskiej ucieczki. Kradzieże, morderstwa i niesamowite wyczyny kreujące się w naszej głowie... gasnące z pierwszym podmuchem świadomości i rozsądku. Koniec to wyobrażenia o paraliżu umysłowym, unoszeni przez naiwność ze źrenicami wywracanymi do tyłu. Słuchając modlitwy powtarzającej się jak piosenka... przykra pobudka zaczyna krąg od nowa.

niedziela, 1 maja 2016

Mediocritatem

Zdałem sobie sprawę, że jestem przeciętny. Nie super zdolny, mądry czy ciekawy jako osobowość. Po prostu, przeciętny. Szczególny jedynie ze względu na moc. Bez niej? Byłbym nikim. Zagubionym w społeczeństwie nastolatkiem, który nie potrafi o siebie zadbać. O innych za to... za nich rzucałem się w ogień. Czy ich znałem, lubiłem, zależało mi na nich? Nie zastanawiałem się nad tym, bo byli ludźmi. Starałem się uchronić ich przed ranami, które sam mogłem uleczyć. Moja dusza nadal jednak była bardziej zraniona, niż moje ciało zdążyło być przez całe życie.

środa, 9 marca 2016

potestatem, donum, stultitia

Przyglądając się ludziom zauważyłem odskocznie od normalności. Są jedni, którzy marzą o rzeczach normalnych, praca, rodzina... Inni znowu chcą ominąć starania. Roztaczają się w marzeniach i przenoszą w świat fantastyki. Gdybym przeprowadził ankietę wśród nastolatków z pytaniem: Czy chcieli by być jak filmowe wampiry czy wilkołaki, większość odpowiedziała by na tak. Sam odpowiedziałbym na tak. Bogate domy, przygody, miłości. Mniej więcej, bo w filmach były problemy jak ten zły czy ta zła. W życiu? Problemy ograniczały się do kartkówek i sprawdzianów. Dążąc do odpowiedzi, dlaczego ludzie chcą być przeklęci odkryłem coś. Coś co udawało mi się zauważyć przy walkach i spotkaniach. Mocy najchętniej używali słabi. Z tym zgodzi się prawie każdy, ale czy prawie każdy przyzna, że większość ludzi też jest słaba? W końcu oni też chcą władzy.

niedziela, 21 lutego 2016

Medice, cura te ipsum!

Ostatnio nie mogłem narzekać na samotność. Wiecznie w ich towarzystwie. Musiałem się pilnować, zagadywany przez nich traciłem poczucie bezpieczeństwa. Nie wiedziałem kiedy śnie. Zaczynali kontrolować moje ciało. Oni. Nie wiem kim byli ani co planowali ale wychodziło im to dobrze. Rozmawiałem z nimi, starałem się zapanować nad tym, starałem się mieć ich w garści... Ale za każdym razem gdy łapałem jednego z nich, drugi  już mnie trzymał. Śmiejąc się w twarz mówił jedynie po cichu, że sam siebie nie pokonam. Niedoczekanie. Strzeliłem sobie w głowę z nagana po ojcu.