Ludzie się zmieniają. Szybko tracą siły, poddają się woli innych, wybierają wygodę. Przekonania stają się tanie, nic nie warte, a sława droga. Czasem to dobrze. Czasem to lepiej. Utopić smutki w kieliszku czerwonej zdrady. By zapomnieć. Jednak łyk za łykiem, a stajemy się bardziej otępiali. Słabi w rozkoszy w końcu trzeźwiejemy.
czwartek, 2 lipca 2015
poniedziałek, 1 czerwca 2015
Od południa do śmierci
Cieszę się, że stało się, jak się stało. Bo co, by było gdyby tego dnia ona nie została sprowadzona? Wcześniej, co gdyby on nie został sprowadzony? Jedyne czego nauczyli mnie rodzice to tyle co: "baw się, bądź sławny, lubiany, najlepszy..." I taki byłem. Lider elity sławniejszy nawet od naszych bliźniaków. Gdyby nie on pewnie nadal chodziłbym z najgłupszą dziewczyną świata, tylko po to, żebyśmy oboje na tym nie stracili.
Głupi przypadek sprawił, że się spotkaliśmy. Ja nienawidziłem udawania kogoś innego, a on najwyraźniej to widział. Dziwie się, że go wtedy nie zabiłem. Wtedy, kiedy śledził w lesie moją przemianę czy kiedy szedł moim tropem. Udawałem, że tego nie widzę. Kto by uwierzył świrowi, którego nikt nie zna z imienia. Nie zrobiłem mu krzywdy, gdyż na to nie zasłużył. Był dobrym człowiekiem. Nasza przyjaźń zaczęła się wtedy, gdy stawałem na szkolnym korytarzu w jego obronie.
A co z nią. Nienawidziłem jej. Miałem uraz do dziewczyn spowodowany ich częstą głupotą. Ale z dnia na dzień wydawała mi się coraz cudowniejsza. Piękniejsza, inteligentniejsza, w pewnym stopniu podobna do mnie. Zła, dobra, sprytna, skryta i otwarta naraz. Co by było gdyby nie ona? Skończyłbym samotnie. Nie w sensie duchowym, tylko w zamkniętej pustce we mnie.
Jest jeszcze trzecia osoba, która znalazła się jak gdyby z pod ziemi. Bez serca, samolubny, chamski, okrutny i najszczerszy przyjaciel jakiego mogłem mieć. Ja zabrałem mu śmierć, a on odebrał mi życie sprawiając, że mogłem w końcu odzyskać spokój.
Trójka ludzi będąca moim przeznaczeniem. Od południa do śmierci.
niedziela, 24 maja 2015
sonitus malaciæ
sobota, 16 maja 2015
Fide et conscientia
Zwariował. Stracił rozum, postradał zmysły. Głupek. Idiota, sam nie wierzę, że jestem w to zamieszany. Postanowił jej szukać. Szukać tej, która była uwięziona! Piekło w porównaniu do tego miejsca było cudowne. Co miałem zrobić, kiedy mnie poprosił? Miałem u niego dług. Jeślibym odmówił złamałbym zasadę lojalności, a jeślibym się zgodził zasadę sumienia.
Sumienie a lojalność.
Sumienie - wiesz, że robi źle, lojalność - obiecałeś mu przy tym pomóc. Nic nie pozwala ci wybrać dobrze.